บทกวีไร้ชื่อ

อยากตะโกนก่นร้องก้องนภา
ลั่นวาจาสะท้านฟ้าว่า “ไอ้เหี้ย”
แม้ยามนั้นมันจบกันเหมือนมันเคลียร์
มิวายเสียมิเลิกราลับตาไป

อันตัวข้าด้อยกว่าอาวุโส
ไม่ใหญ่โตหรือท่านเห็นเป็นไฉน
ข้าคงด้อยกว่าตัวท่านอยู่ร่ำไป
ดีกว่าไซร้ตัวข้าไม่ใจหลายเมีย

แม้จะเป็นผู้เห็นกันเมื่อวันก่อน
แต่ขอวอนจงถอนไปเป็นไรเสีย
เป็นขุนแผนเล่าหรือไรจะหลายเมีย
จงจบเสียจงจบไปอย่าไว้วร

เปรียบข้าเป็นดั่งสุนัขจากพงไพร
ท่านนั้นไซร้จะว่าไปดุจสิงขร
แม้สู้ไปข้าอาจไซร้ไร้ชีวร
แต่หมาจรอย่างตัวข้ามิลาไป

ตัวข้านี้มิดีไปกว่าใครนั่น
แต่ตัวฉันรักเดียวอย่าสงสัย
ข้าไม่คิดจะทำตัวมีสองใจ
ที่คบหนึ่งไปแล้วมิวายหาสองมา

แต่ตัวข้าเปรียบดั่งหมาจากพงไพร
แต่ใจไซร้ก็หาใช่ซึ่งใจหมา
ดั่งที่เห็นอยู่เป็นตนแต่ต้นมา
แต่ปากข้าหมาใช้ได้เยี่ยงใจมึง

อยู่ๆก็มีอารมณ์เขียนกลอนบทนี้ขึ้นมาซะงั้น…

Posted by Jirayu

WordPress Developer ที่พอมีประสบการณ์อยู่บ้าง วันไหนไม่ทำงานอยู่บ้านว่างๆ ก็นั่งเลี้ยงแมว

Comments