ภาพแรกของชีวิต

ผมลืมตาขึ้นในบ้านไม้หลังหนึ่ง หลังคาสังกะสีหม่นๆลอยอยู่ตรงหน้า ผมลุกขึ้นนั่ง สอดส่ายสายตาไปมารอบๆ ตัว ผมไม่ทราบว่าผมตื่นมาทำไม ผมตื่นมาได้อย่างไร ผมไม่ทราบแม้กระทั่งวันนี้เป็นวันที่เท่าไหร่ เวลาอะไร รู้เพียงแต่ว่ามันเป็นตอนกลางวัน

ผมลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกไป สิ่งหนึ่งที่ผมจำได้ชัดคือปฏิทินแจกของธนาคารแห่งหนึ่ง ผมจำไม่ได้หรอกว่ามันเป็นของธนาคารอะไร ผมไม่ทราบว่ามันบอกเป็นเดือนอะไร มันถูกแขวนไว้อย่างง่ายๆ อยู่บนผนังไม้สีแดงเลือดหมู

ผมเดินไปที่ครัว แล้วเลี้ยวลงบันไดไปที่ท่าน้ำ เพื่อไปล้างหน้าแปรงฟันที่คลอง แปรงสีฟันอันเล็กสีขาวของผมวางอยู่แถวๆนั้น พร้อมกับยาสีฟันสีขาวที่ถูกบีบเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ผมหยิบมันขึ้นแล้วลงบันไดไปที่ท่าน้ำ

คุณย่าของผมกำลังทำอะไรสักอย่างอยู่ตรงท่าน้ำนั่น ผมเดินลงไป นั่งอยู่ที่ปลายท่าน้ำ แล้วเริ่มแปรงฟัน รสชาติหวานๆของยาสีฟันโคโดโมะสัมผัสกับปากผม ผมชอบรสชาติของมันจริงๆให้ตายเถอะ

ระหว่างที่ผมแปรงฟันนั้น ผมเหลือบมองลงน้ำไปทั่ว ปลาเข็มปลาซิวว่ายวนอยู่ตรงนั้น ผมเห็นสัตว์สี่เท้ามีหางลักษณะคล้ายกิ้งก่า กระโจนออกจากตอไม้ไผ่ใต้น้ำ ผมคิดเล่นๆเอาว่ามันคงเป็นลูกจรเข้ ดูๆไปแล้วมันก็น่ารักดีนะ

ผมแปรงฟันเสร็จ ก็หันหลังเตรียมกลับขึ้นบ้าน สภาพใต้ถุนบ้านที่มีไม้อะไรต่างๆกองอยู่เต็มไปหมด ผมละสายตาจากมันแล้วขึ้นไปเปิดทีวี นั่งดูการ์ตูนช่อง 9 ต่อไปตามประสาเด็กที่ยังไม่เข้าอนุบาล…

นี่เป็นเรื่องราวของภาพแรกของชีวิตที่ผมจำความได้ คุณล่ะ ภาพแรกของชีวิตเป็นอะไรกันบ้างครับ

(เขียนแบ่งกันอ่านบ้างนะครับ อิอิ)

Posted by Jirayu

WordPress Developer ที่พอมีประสบการณ์อยู่บ้าง วันไหนไม่ทำงานอยู่บ้านว่างๆ ก็นั่งเลี้ยงแมว

Comments