ฝัน #1 : การโจมตีของลีเมอร์ยักษ์และหมีขาวบ้าคลั่ง

เมื่อคืนนี้ผมฝันเพี้ยนๆ (จริงๆเมื่อเช้า เพราะที่ฝันนี่เป็นช่วงที่ผมนอนรอบสอง ประมาณตีห้า) ซึ่งผมโพสต์ลงทวิตเตอร์เอาไว้ แต่เห็นว่ามันเพี้ยนดี ควรค่าแก่การจารึก ก็เลยก็อปมาลงในบล็อก ใน Category ใหม่ ไว้อ่านกัน

Read More

ถ้าไม่ติดธง คุณคือเสื้อแดง

เรื่องมันเริ่มจากเมื่อวาน มีพี่คนนึง cc ข้อความในทวิตเตอร์ข้อความหนึ่งมาให้ ว่า “ถ้าใครไม่อยากตาย ให้ไปติดธงซะ” (เป็นไอคอนรูปธงชาติเล็กๆ ติดใน avatar ในทวิตเตอร์) ผมจึง reply กลับไป ราวๆ ว่า ไม่ขอติดแล้วกัน รอกฎหมายบัญญัติก่อน (ผมเองก็กวนส้นเท้าใช่เล่นนะนี่) แล้วเขาก็ reply กลับมา ว่า “ใครไม่ติดธงชาติ คือเสื้อแดง”

ดราม่ามันเกิดจากตรงนี้แหละครับ ด้วยความสงสัยของผม ทำไมไม่ติดธงชาติต้องเป็นเสื้อแดง จะแบ่งแยกทำไม คนไทยก็คนไทยด้วยกัน จากนั้นผมก็เริ่มโดนเจ้าของข้อความ (และแนวร่วมอีกสองสามคน) ร่วมกันรุม เริ่มจากว่าผมเป็นพวกไม่รักชาติ ไม่ใช่คนไทย เป็นเสื้อแดง และที่สุดก็ลามปามไปถึงบุพการี

ช่างมันเถอะ ผมไม่ได้ติดใจอะไรกับเรื่องดราม่านี้นัก (มันแค่เรื่องผมไปนั่ง feed troll เล่นธรรมดา แค่นั้นแหละ เหอๆ) คือว่าผมเขียน Entry นี้ขึ้นมา เพราะแค่สงสัยว่า เมื่อคนเราเห็นต่างกัน จำเป็นจะต้องถูกยัดเยียดให้เป็นฝั่งตรงข้ามไปเลยอย่างนั้นหรือ ที่จริงแล้วผมไม่ใช่เสื้อแดง (และผมก็ไม่เหลือง นะครับ :) ) แต่ที่สุดแล้ว จากการที่ผมเห็นต่างกับเขา ก็กลายเป็นว่าผมถูกพวกเขายัดเยียดให้เป็นเสื้อแดงไปเรียบร้อยแล้วครับ

ทั้งเรื่องของการติดธงบน Avatar ใน Twitter ที่ว่า “ใครไม่ติดธง คือเสื้อแดง ใครไม่ติดธง ไม่รักชาติ” ผมอยากถามความคิดเห็นของผู้ที่หลงเข้ามาหน่อยครับ ว่าคิดอย่างไรกันกับเรื่องแบบนี้

ขอความเห็นหน่อยนะครับ :)

อ้อ เอาว่าใครจะติดธงก็ติดไปเถอะครับ? แต่ไม่อยากให้ติดเพราะเหตุผลว่า “คนที่ไม่ติด คือเสื้อแดง” หรือ “ใครไม่ติด ไม่รักชาติ” หรือเหตุผลอะไรก็ตามที่อยู่ในข่ายตรรกะเมพนะครับ ยังไง เราทุกคนก็คนไทยเหมือนกัน :)

ปล.ดราฟท์ review Azurea ไว้เป็นอาทิตย์แล้ว ยังไม่เสร็จเลย เวรกรรม

เมื่อผมอยากบอกรักใครบางคน

เรื่องทั้งหมด เริ่มจากผมรักผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง

หลายครั้งที่ผมจะบอกกับเธอ ด้วยประโยคง่ายๆ “รักเธอนะ” (อันที่จริง เวลาเราคุยกัน มันเฮฟวี่กว่านี้เยอะ)

ผมพยายามจะบอกกับเธอ เมื่อตอนที่ผมคุยกับเธอ ไม่ว่าจะโทรศัพท์ หรือ ต่อหน้า

แต่ทุกครั้ง ผมได้เพียงแต่นิ่งเงียบ หรือ แค่แอบมองตาเธอ

มันยากนะ ที่เราจะบอกรัก กับใครสักคน…

Read More

สงกรานต์ สงกรานต์ สงกรานต์ !

ปีนี้เป็นปีที่สอง ที่ได้ออกไปเล่นสงกรานต์อีกครั้ง (หลังจากปีที่แล้วไปหนาวสั่นมาแล้วครั้งหนึ่ง)

ปีนี้ไปสองวันครับ จากปีที่แล้วที่ไปแค่วันเดียว (ปีหน้าคงสามวัน เหอๆ) ไปกันวันแรก นัดกับเพื่อนที่ รร เอาไว้ และนัดกับ อ.ฝรั่ง ที่ รร เอาไว้เช่นกัน ผมไปถึงตั้งแต่บ่ายๆ ได้มั๊ง ซึ่งก็เดินเล่นไปแล้วรอบนึง และเข้าไปในซอยตรงข้าม C.P.Tower ซึ่งมีอาสากู้ภัยไปฉีดน้ำเล่นกันอยู่ ขอบอกว่าในนั้นสนุกมาก (แต่มันโคตรอโคจรเลยเธอว์)

เสร็จแล้วสักพักก็เดินออกมาหน้า C.P.Tower เพราะ Andy โทรมาบอกว่ามาถึงแล้ว ก็เลยไปรออยู่ตรงนั้น แล้วสักพักเพื่อนที่ รร ก็โทรมา บอกมาถึงแล้วเช่นกัน ก็เลยยืนรอกันต่อตรงนั้น จนเจอเพื่อน ก็ไปเล่นกันต่อ (ที่มากันก็มีมาร์ เป้ แบงค์ หมาจู พีท+แฟนมัน ตอนหลังมียูโกะกับทูมาเสริมอีก) เดินวนเข้าซอยอโคจรไปอีกสองรอบ สนุกมาก ไปยืนกันท้ายซอย มีดีเจมาเปิดเพลง สนุก ฮ่าๆ

Read More

ครั้งหนึ่ง ณ อนุสาวรีย์ชัยฯ

ช่วงที่ย่าผมเสีย ช่วงนั้นผมตระเวณอยู่แถวอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิบ่อยมาก (เนื่องจากย่าผมอยู่ที่ รพ.ราชวิถี)

ในวันที่ย่าผมอาการทรุดหนัก ผมออกไปหาอะไรกินที่ 7-11 แถวๆนั้น ขากลับเข้า รพ ผมได้ยินเสียงซอกำลังเล่นเพลงจีนอยู่ (มี เทียน มี มี่ และเพลงอะไรไม่รู้ีอีกสองเพลง คุ้นหูมาก) ผมเดินลงสกายวอร์ค (ตรง BTS อนุสาวรีย์ชัยฯ หน้า รพ) ก็พบลุงคนหนึ่งกำลังสีซออยู่

ผมรู้สึกว่ามันเป็นเสียงซอที่เพราะมาก ณ เวลานั้น

ผมให้เงินลุงแกไป 20 บาท ใส่ลงในกระเป๋าซอของลุงแก แล้วยืนดูลุงแกสีซออยู่อย่างนั้น สัก 20 นาที

ระหว่างที่ลุงแกสีซออยู่นั้น วินมอเตอร์ไซค์แถวนั้น (ใครผ่านจะทราบดี ว่าเสื้อแดงทั้งแก๊ง) ก็ตะโกนล้อเลียนลุงแก รวมทั้งไล่ให้ไปสีไกลๆด้วย บ้างก็เอาแตรแบบที่เป่ากันในงานชุมนุมขึ้นมาเป่ากลบเสียง ลุงแกก็ขยับหนีสองสามครั้ง แต่ยังอยู่แถวนั้น

ผมเห็นว่านานแล้ว จึงเดินกลับเข้า รพ ซึ่งตอนก้าวเท้าอกจากจุดที่ผมยืนอยู่ ผมเห็นวินมอเตอร์ไซค์คนหนึ่ง เดินมาเตะน้ำที่ลุงแกวางเอาไว้ จนลุงแกเดินย้ายไป จากนั้น พวกมันก็เฮกันลั่น กับการกระทำ ทรามๆ ของพวกมัน

ผมเดินกลับเข้า รพ และคิดถึงเรื่องลุงคนนั้นไปพลางๆ ผมกลับขึ้นไปหาย่าผม ย่าผมกำลังหลับ ผมจึงลงมา กะว่าจะไปฟังเสียงซอของลุงแกสักครั้ง และกะจะให้ลุงแกอีกสักร้อย ถือเป็นกำลังใจให้แก แต่ลุงแกก็หายไปไหนก็ไม่ทราบแล้ว

ทุกวันนี้ เมื่อผมผ่านไปที่อนุสาวรีย์ชัยฯ ผมยังคงนึกถึงลุงแกอยู่…