ครั้งหนึ่ง ณ อนุสาวรีย์ชัยฯ

ช่วงที่ย่าผมเสีย ช่วงนั้นผมตระเวณอยู่แถวอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิบ่อยมาก (เนื่องจากย่าผมอยู่ที่ รพ.ราชวิถี)

ในวันที่ย่าผมอาการทรุดหนัก ผมออกไปหาอะไรกินที่ 7-11 แถวๆนั้น ขากลับเข้า รพ ผมได้ยินเสียงซอกำลังเล่นเพลงจีนอยู่ (มี เทียน มี มี่ และเพลงอะไรไม่รู้ีอีกสองเพลง คุ้นหูมาก) ผมเดินลงสกายวอร์ค (ตรง BTS อนุสาวรีย์ชัยฯ หน้า รพ) ก็พบลุงคนหนึ่งกำลังสีซออยู่

ผมรู้สึกว่ามันเป็นเสียงซอที่เพราะมาก ณ เวลานั้น

ผมให้เงินลุงแกไป 20 บาท ใส่ลงในกระเป๋าซอของลุงแก แล้วยืนดูลุงแกสีซออยู่อย่างนั้น สัก 20 นาที

ระหว่างที่ลุงแกสีซออยู่นั้น วินมอเตอร์ไซค์แถวนั้น (ใครผ่านจะทราบดี ว่าเสื้อแดงทั้งแก๊ง) ก็ตะโกนล้อเลียนลุงแก รวมทั้งไล่ให้ไปสีไกลๆด้วย บ้างก็เอาแตรแบบที่เป่ากันในงานชุมนุมขึ้นมาเป่ากลบเสียง ลุงแกก็ขยับหนีสองสามครั้ง แต่ยังอยู่แถวนั้น

ผมเห็นว่านานแล้ว จึงเดินกลับเข้า รพ ซึ่งตอนก้าวเท้าอกจากจุดที่ผมยืนอยู่ ผมเห็นวินมอเตอร์ไซค์คนหนึ่ง เดินมาเตะน้ำที่ลุงแกวางเอาไว้ จนลุงแกเดินย้ายไป จากนั้น พวกมันก็เฮกันลั่น กับการกระทำ ทรามๆ ของพวกมัน

ผมเดินกลับเข้า รพ และคิดถึงเรื่องลุงคนนั้นไปพลางๆ ผมกลับขึ้นไปหาย่าผม ย่าผมกำลังหลับ ผมจึงลงมา กะว่าจะไปฟังเสียงซอของลุงแกสักครั้ง และกะจะให้ลุงแกอีกสักร้อย ถือเป็นกำลังใจให้แก แต่ลุงแกก็หายไปไหนก็ไม่ทราบแล้ว

ทุกวันนี้ เมื่อผมผ่านไปที่อนุสาวรีย์ชัยฯ ผมยังคงนึกถึงลุงแกอยู่…

Posted by Jirayu

WordPress Developer ที่พอมีประสบการณ์อยู่บ้าง วันไหนไม่ทำงานอยู่บ้านว่างๆ ก็นั่งเลี้ยงแมว

Comments