บล็อกร้าง จะเขียนต่อไปทำไม

ผมเคยนั่งคุยกับเพื่อนของผมบางคน ที่เคยทำเว็บหรือทำบล็อก แต่สุดท้ายก็เลิกไป เพื่อนผมถามผมว่า “ทำไมยังนั่งเขียนบล็อกอยู่ ทั้งๆ ที่แทบไม่มีใครมาอ่านมาคอมเมนต์เลย” (อัตราการเข้าชมของบล็อกผมอยู่ที่ 60-70 คนต่อวัน ครึ่งนึงเป็นบอท) นั่นสิ ทำไม

ผมเริ่มทำเว็บมานานมาก ตั้งแต่ผมอยู่สัก ป.6 (นั่นก็ราวๆ เจ็ดแปดปีมาแล้ว) ผมผ่านช่วงที่ผมทำเว็บเพื่อหวังหาคนเข้า หวังเอาเพจวิวมาขายโฆษณา ผมผ่านช่วงที่ผมทำเว็บเป็น Static HTML ธรรมดาๆ ลากๆ ด้วย FrontPage 2002 มาทำเว็บเป็นตาราง หันมาใช้ CMS กลับไปเขียนเอง แล้วมาใช้ CMS อีกรอบ ซึ่งทุกครั้งนั้น เว็บผมไม่เคยดังเลย (ถ้าผมเฝ้าดูไม่ผิด เพจวิวบล็อกผมไม่เคยเกินวันละ 250)

จนเมื่อสองสามปีก่อน ผมเปลี่ยนแนวจากทำเว็บทำฟอรั่ม มาเป็นเขียนบล็อก และเขียนมันจริงๆ จังๆ ตั้งแต่ตอนนั้น แน่นอนว่าผมยังหวังจะให้คนเข้ามาเยอะๆ อยากเอาเพจวิวมาขายโฆษณา อยากทำเงินจากบล็อกผมเอง (บางคนอาจจะเคยเห็นบล็อกนี้สมัยที่มี Google Adsense หรือพวก Affiliate ต่างๆ แปะเอาไว้อยู่ ซึ่งปัจจุบันมันหายไปหมดแล้ว) ผมไม่ใช้วิธีซ่อนเนื้อหาให้ตอบก่อนถึงจะเห็น ผมไม่ใช้วิธีเอาลิงค์ไปแปะตามเว็บต่างๆ ผมไม่ใช้วิธีการส่งเนื้อหาเข้า Social Bookmarking ต่างๆ ผมถือหลักแค่ว่า “ถ้าเนื้อหาของเราดี คนก็จะเข้ามาหาเราเองโดยไม่ต้องโฆษณา” (ซึ่งมันเป็นแนวคิดที่ผิดมหันต์สำหรับการทำ SEO)

สองปีครึ่งผ่านไป บล็อกผมยังมีเพจวิวอยู่แค่วันละหกสิบถึงเจ็ดสิบเพจวิว ผมท้อจนอยากจะเลิกเขียนมาหลายครั้ง แต่สุดท้ายแล้วผมก็เขียนมันต่อ ผมยังคงเขียนเนื้อหาทุกบรรทัดทุกข้อความด้วยตัวของผมเอง ผมยังคงพล่ามพรรณาไร้สาระในแต่ละเอ็นทรีไปด้วยตัวของผมเอง

“ผมยังมีความสุขที่ได้เขียนเรื่องอะไรต่างๆ ลงไปในบล็อก แม้มันจะมีสาระหรือไม่มีก็ตาม”

บางที มันอาจจะเป็นสิ่งนี้แหละครับ ที่ทำให้ผมยังคงเขียนบล็อกต่อมาได้จนเกือบจะครบสามปี โดยที่แทบไม่มีใครมาอ่านหรือคอมเมนต์ (ลองดูย้อนไปได้ครับ คอมเมนต์บล็อกผมน้อยเหลือเกิน หลายเอ็นทรีไม่มีคอมเมนต์เลย)

“ผมแค่เขียนบล็อกเพราะผมรักที่จะเขียน”

อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าเนื้อหาของผม คงมีประโยชน์กับใครไม่ก็ใครบ้างสักคนในสักวันหนึ่ง

มาถึง ณ จุดนี้ ผมเคยเห็นคนเขียนบล็อกหลายๆ คน ต่างท้อถอย และล้มเลิกในการเขียนบล็อกไป เพราะเขียนแล้วไม่มีใครอ่าน เขียนแล้วไม่มีใครคอมเมนต์ ก็อยากฝากบอกบล็อกเกอร์ทุกคนนะครับ ว่า “คุณเขียนไปเถอะครับ ตราบใดที่การเขียนมันยังคงทำให้คุณมีความสุข”

สวัสดีครับ

ปล.เอ๊ะ เขียนอะไรไปเนี่ยเรา ??

Posted by Jirayu

WordPress Developer ที่พอมีประสบการณ์อยู่บ้าง วันไหนไม่ทำงานอยู่บ้านว่างๆ ก็นั่งเลี้ยงแมว

15 Replies to “บล็อกร้าง จะเขียนต่อไปทำไม”

  1. บางครั้งความสุขจากการเขียนบล๊อกอาจไม่ได้เป็นการที่มีเพจแรงค์เก๋ๆ หรือเพจวิวห้าหมื่นคนต่อวัน
    หรือได้รายได้จากบล๊อกจนส่งเสียลูกเมียได้

    เพียงแค่มีคนมาเสิร์ชกูเกิ้ลแล้วเจอบล๊อกเรา แล้วมันมีประโยชน์อะไรต่อคนอ่านบ้าง
    แค่นี้สำหรับผมก็มีความสุขแล้ว

    เป็นกำลังใจให้ครับ

    Reply

  2. สู้ๆครับพี่ เรา blogger เหมือนกัน :)

    Reply

  3. มาส่งเสียงว่าอ่าน รับRSSไว้

    Reply

  4. มาอ่านนะ ไม่ใช่ไม่อ่าน XD

    อย่าน้อยใจ ๆ

    Reply

  5. โอ๊ยถ้าแบบนี้เรียกว่าร้าง แล้วเว็บเราเรียกว่าอะไร ซากเหรอ

    Reply

  6. ขอบคุณทุกคนมากครับ ผมเองก็เพิ่งรู้ว่ามีคนอ่านบล็อกผมอยู่ขนาดนี้

    มีกำลังใจเขียนต่อไปครับ ^^

    Reply

  7. เว็บประเภทนี้ส่วนใหญ่เค้าอ่านแบบ feed อ่ะคับ

    Reply

  8. สู้ๆครับเป็นกำลังใจให้ครับ อย่างน้อยผมก็ได้ประโยชน์จากการอ่าน blog นี้ครับ

    Reply

  9. ยังไงบล็อกของคุณก็เป็นอันดับ 1 ในการค้นหาหัวข้อ “ทำไมเขียนบล็อกแล้วไม่มีคนเข้ามา”
    เยี่ยมมากๆ เลยล่ะค่ะ สู้ สู้นะคะ แวะไปเยี่ยมกันได้นะคะ เพิ่งจะเริ่มทำบล็อกค่า

    Reply

  10. สวัสดีครับ เขียนต่อเถอะนะครับ บล็อกผมเองก็ร้างเหมือนกันครับ ก็กำลังจะรื้อฟื้นมันขึ้นมาครับ

    ยังจำผมได้ไหมครับนี่

    :)

    Reply

    1. จำได้สิครับ :)

      Reply

  11. อัพต่อไปเถอะ เข้ามาอ่านพักนึงล่ะ สู้ๆ

    Reply

  12. ขอดันครับ

    ไม่ร้างครับ มีประโยชน์กับลุงผู้เริ่มต้นหัดใช้ wordpress มากครับ

    Reply

  13. เป็นกำลังใจให้นะคะ น้ำน้อยก็เป็นอีกคนนึงที่ไม่ค่อยมีคนคอมเมนท์ ^ ^;; สงสัยเป็นเพราะให้เฉพาะสมาชิกอ่านเพราะสมัยนี้เอาเข้ามาทางมือถือมากขึ้นและเวลาคลิกสมัครมันเลยยุ่งยาก T^T

    Reply

  14. เป็นกำลังใจให้นะคะ น้ำน้อยก็เป็นอีกคนนึงที่ไม่ค่อยมีคนคอมเมนท์ ^ ^;; สงสัยเป็นเพราะให้เฉพาะสมาชิกอ่านเพราะสมัยนี้เอาเข้ามาทางมือถือมากขึ้นและเวลาคลิกสมัครมันเลยยุ่งยาก T^T

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *